Chałupa z Przegini Duchownej (pow. krakowski) z 1862 r.

Okazała dwutraktowa wiejska chałupa zbudowana z bali modrzewiowych o konstrukcji zrębowej, ufundowana przez Mariannę i Mikołaja Marchewków. W narożach belki łączone na nakładkę, szpary między belkami utykane mchem. Zrąb osadzony na podmurówce kamiennej, dostosowanej do ukształtowania terenu, z  piwnicą dostępną z zewnątrz oraz z przylegającą wozownią. Dach czterospadowy kryty słomą z dwoma okienkami doświetlającymi strych, kalenica i okap dachu wzmocnione gontem. Od frontu dwie obszerne izby, z tyłu komora i pomieszczenie dawnej stajni przerobione na początku XX wieku na kuchnię. W izbach oryginalne wyposażenie pozyskane wraz z budynkiem. Ekspozycja izby paradnej urządzona meblami wzorowanymi na dworskich, które podkreślają rangę, pozycję majątkową i aspiracje gospodarza. Ozdobą izby jest stół z intarsjowanym blatem, w stylu mebli kolbuszowskich. Na komodzie ludowa  rzeźba z pocz. XX wieku, przedstawiająca „Chrzest Chrystusa w Jordanie”, obok dwie  „palmy” z bibułkowych kwiatów,  dekorujące domowy ołtarzyk. Na ścianach duża ilość obrazów świętych świadczących o pobożności, a zarazem o bogactwie. Oznaką zamożności i dumą gospodyni były, piętrzące się na łóżku poduszki w bogato haftowanych  poszewkach. Nad skrzynią wisi fotograficzny portret Mikołaja Marchewki. Na środkowej belce tragarzowej widnieje napis fundacyjny: „Pobłogosław Boże to moie mieszkanie zachowy ognia święty Floryanie d 25 Lipca 1862 roku Dałeś mi Boże Ztwoiey Opatrzności dajże i temu który mi zazdrości”, „Umar Jezus Na Krzyżu tak bardzo zraniony Dla Ciebie Grzeszniku żebyś był zbawiony”  „Kto wtem dom mieszalnikiem Pamiętay abyś był Matky Boskiey miłośnikiem” „Fondatorowie Mikołay y Mariana Marchewkowie”.

      Izba po drugiej stronie sieni urządzona meblami chłopskimi. Malowany w kwiaty kredens i skrzynię do przechowywania kobiecego stroju krakowskiego zwyczajowo wnosiły w posagu córki zamożnych gospodarzy. Na manekinie przy kołysce odświętny strój krakowski, był noszony na  przełomie XIX/XX wieku, we wsiach na terenie gminy Babice. Obszerna komora z oknem służyła do spania dla starszych córek. Na jej wyposażeniu oprócz skrzyń, łóżka i malowanej szafy znajduje się duży magiel. W sieni szerokie trzony kominowe (spędzane) z łukowym sklepieniem. W nich umieszczone jest palenisko dla pieca grzewczego stojącego w izbie paradnej oraz wnęka paleniska kuchni letniej. Na ekspozycji w sieni zobaczyć można stępę przysiadkową, żarna, koryto na świnię, czy stągiew na wodę.

Udostępnij

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

Ustawienia

Zapisz się do newslettera

Skip to content