Chałupa biedniacka z Płazy (pow. chrzanowski) z końca XIX wieku.

Budynek o konstrukcji ścian zrębowej, bielonych wapnem, z czterospadowym dachem krytym słomą. W środku mała izba i sień z glinianym klepiskiem wyposażone w ubogi zestaw sprzętów i naczyń. Dom zamieszkiwała uboga rodzina, która najmowała się do pracy u bogatych gospodarzy lub w okolicznych dworach. W sezonie wiosenno – letnim, w poszukiwaniu pracy młodzi mężczyźni „parobcy” udawali się w kierunku Śląska lub Krakowa. Dzieci bardzo często oddawano do obcych na służbę za ubiór i wyżywienie. Starsi wyplatali na sprzedaż koszyki z korzenia sosny, za które uzyskiwali groszowy zarobek. Znające się na właściwościach ziół stare kobiety, za symboliczną odpłatnością udzielały porad. Lecznicze zioła zawieszone na żerdce i ludowe medykamenty w kuferku; środki opatrunkowe z pakuł lnianych, gliniane garnuszki do stawiania choremu baniek, służyły” babkom” odbierającym porody i znachorom do leczenia ludności chłopskiej. Na ekspozycji w izbie warsztat do wyplatania koszyków z korzenia sosny i szydło „szwajca” ,  przy pomocy którego „szyto” koszyk trzymając go na kolanach. Przy łóżku płócienna „husiaczka”, pełniąca w ubogich gospodarstwach rolę kołyski. Pod łóżkiem snop słomy używany do spania w wielodzietnych rodzinach. W sieni stałe miejsce mają żarna i stępa do ‘chrustania’ kaszy, a także kufer do przechowywania m.in. butów.

Udostępnij

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

Ustawienia

Zapisz się do newslettera

Skip to content