Adwent

kolędnicy

Adwent to okres czterotygodniowego oczekiwania na święta Bożego Narodzenia.
Dawniej czas ten określony był czterdziestnicą ponieważ trwał tyle co Wielki Post i zaczynał się dzień po świętym Marcinie. Podczas trwania Adwentu starano się zachowywać post, nie urządzano żadnych zabaw, zakazywano gry na instrumentach ( chowano je nawet do skrzyń). Wówczas nie jedzono mięsa, unikano spożywania tłuszczu pochodzenia zwierzęcego, nie pito alkoholu. Dodatkowo w środy i piątki powstrzymywano się od spożywania nabiału.
W czasie Adwentu zakazane były prace polowe, ponieważ wtedy ziemia odpoczywa. Istniało nawet powiedzenie „ Kto ziemię w Adwent pruje, ta mu trzy lata choruje”, bądź „ w adwenta spoczywa ziemia święta”. Złamanie zakazu spowodować bowiem mogło niekorzystne i ubogie plony w nadchodzącym roku. Skupiano się głównie na obowiązkach w chałupach i zagrodzie. Kobiety przędły nicie, darły pierze, szyły czy też sprzątały chałupy. Mężczyźni m.in.: młócili cepami zboże, żęli sieczkę, mielili zboże. Dzieci uczyły się kolęd i powinszowań.
Adwent był to czas wyciszenia, spokoju a zarazem oczekiwania. Starano się uczestniczyć w porannych nabożeństwach ku czci Najświętszej Maryi Panny zwanych roratami. Podczas nabożeństw zapalano świece- roratkę, symbolizującą Maryję i zapowiadającą przyjście na świat Jezusa.
Opracowanie: Izabela Jarczyk

Fotografia pochodzi ze strony Polska Tradycja.

Udostępnij

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

Ustawienia

Zapisz się do newslettera

Skip to content